SDK چیست؟ کیت توسعه نرم‌افزار، به زبان ساده

SDK (کیت توسعه نرم‌افزار) یک جعبه‌ابزار آماده است که یک شرکت در اختیار توسعه‌دهندگان قرار می‌دهد تا بتوانند از سرویس یا پلتفرمش استفاده کنند، بدون اینکه همه‌چیز را از صفر بسازند. معمولاً شامل یک کتابخانه کد برای یک زبان برنامه‌نویسی مشخص، مستندات و نمونه‌ها و گاهی ابزارهای کمکی مثل ابزار تست است. وقتی برنامه شما «از SDK مربوط به Stripe استفاده می‌کند»، یعنی کد شما به توابع از پیش ساخته‌شده Stripe متصل می‌شود، به‌جای اینکه هر درخواست به API Stripe را دستی بنویسد.

چرا SDKها وقتی با هوش مصنوعی می‌سازید مهم‌اند

وقتی از یک سازنده برنامه با هوش مصنوعی می‌خواهید پرداخت، چت هوش مصنوعی، نقشه یا ایمیل اضافه کند، معمولاً SDK آن ارائه‌دهنده را نصب می‌کند و چند خط کد می‌نویسد که آن را صدا می‌زند. دانستن معنی SDK به شما کمک می‌کند:

• بفهمید چه چیزی به پروژه‌تان اضافه می‌شود. SDK یک وابستگی است — کدی بیرونی که برنامه‌تان اکنون به آن تکیه می‌کند.
• تنظیماتی را که لازم دارد تشخیص دهید. تقریباً هر SDK به یک کلید API نیاز دارد و بسیاری از آن‌ها نسخه‌های جداگانه‌ای برای «سرور» و «مرورگر» دارند که قوانین متفاوتی درباره اینکه کدام کلیدها امن‌اند دارند.
• دستور درست بدهید. «از SDK رسمی Stripe روی سرور استفاده کن» دستور روشن‌تری است از «Stripe را اضافه کن».
• خطاها را بخوانید. بسیاری از خطاهای برنامه‌های ساخته‌شده با هوش مصنوعی از این می‌آیند که یک SDK اشتباه تنظیم شده، قدیمی است یا در جای نادرست استفاده شده.

یک تشبیه روزمره

فرض کنید می‌خواهید قفسه نصب کنید.

• API قوانین ساختمان است: کدام دیوارها پیچ را نگه می‌دارند، چه وزنی تحمل می‌کنند، لوله‌ها کجا هستند. می‌توانید فقط با همین قوانین کار کنید، همه‌چیز را خودتان اندازه بگیرید و سوراخ کنید.
• SDK یک کیت قفسه بسته‌بندی‌شده (فلت‌پک) از همان شرکتی است که دیوارها را ساخته: قطعات از قبل بریده‌شده، پیچ‌های درست، یک براکت که دقیقاً به دیوارهای آن‌ها جور می‌شود، و یک دفترچه راهنما.

باز هم خودتان تصمیم می‌گیرید قفسه کجا برود و روی آن چه قرار بگیرد. کیت فقط به شما کمک می‌کند چوب را خودتان نبرید و اندازه پیچ‌ها را حدس نزنید — و احتمال اینکه آخرش لوله آب را سوراخ کنید کمتر می‌شود.

SDK در برابر API در برابر کتابخانه در برابر فریم‌ورک

این اصطلاحات با هم همپوشانی دارند و همین باعث سردرگمی زیادی می‌شود:

یک SDK معمولاً یک کتابخانه را در خود دارد، و آن کتابخانه معمولاً یک API را صدا می‌زند. برای یک سرویس وب، «SDK» و «کتابخانه کلاینت» اغلب به جای هم به کار می‌روند.

بعضی SDKها اصلاً به سرویس‌های وب مربوط نیستند. Apple و Google SDKهایی برای ساخت برنامه‌های iOS و Android منتشر می‌کنند که شامل کامپایلر، شبیه‌ساز و کد مخصوص پلتفرم هستند. ایده همان است: هر چیزی که برای ساختن روی پلتفرم‌شان لازم است، در یک کیت.

SDK چه کاری برایتان انجام می‌دهد

این کار یکسان را — ساختن یک مشتری در یک ارائه‌دهنده پرداخت — به دو روش در نظر بگیرید.

بدون SDK، کد شما باید خودش درخواست HTTP را بسازد: آدرس را تنظیم کند، کلید مخفی را در هدر درست قرار دهد، داده‌ها را طوری قالب‌بندی کند که API انتظار دارد، ارسالش کند، کد وضعیت را بررسی کند، پاسخ را تجزیه کند و اگر شبکه لحظه‌ای قطع شد، دوباره تلاش کند.

با SDK، به یک خط نزدیک‌تر است:

const customer = await stripe.customers.create({ email: "lena@example.com" });

پشت این خط، SDK این موارد را مدیریت می‌کند:

• احراز هویت — پیوست درست کلید شما به هر درخواست
• قالب‌بندی داده‌ها — تبدیل داده‌های شما به چیزی که API انتظار دارد، و تبدیل پاسخ به شیء
• خطاها — تبدیل کدهای وضعیت به نوع‌های خطای روشن که کد شما می‌تواند آن‌ها را بگیرد
• تلاش مجدد — امتحان دوباره با اطمینان وقتی درخواستی به دلایل موقتی شکست می‌خورد (بسیاری از SDKهای رسمی این کار را می‌کنند)
• تایپ‌ها — در TypeScript، به ویرایشگرتان می‌گوید کدام فیلدها وجود دارند تا اشتباهات قبل از اجرای کد دیده شوند

یک مثال کامل: افزودن پاسخ‌های هوش مصنوعی به یک برنامه پشتیبانی

از یک سازنده برنامه با هوش مصنوعی می‌خواهید: «وقتی مشتری یک تیکت پشتیبانی ثبت کرد، با یک مدل هوش مصنوعی یک پاسخ پیشنهادی بساز.»

۱. هوش مصنوعی SDK رسمی ارائه‌دهنده مدل را به عنوان یک بسته در پروژه شما نصب می‌کند (در پروژه‌های JavaScript، از مخزن npm). ۲. کلید API ارائه‌دهنده را به عنوان یک راز پروژه اضافه می‌کنید. SDK آن را از یک متغیر محیطی روی سرور می‌خواند. ۳. هوش مصنوعی یک مسیر سرور می‌نویسد که SDK را با متن تیکت و یک دستور کوتاه صدا می‌زند و پاسخ پیشنهادی را در پایگاه داده ذخیره می‌کند. ۴. مرورگر هرگز کلید را نمی‌بیند؛ فقط مسیر سرور خودتان را صدا می‌زند.

اگر ارائه‌دهنده بعداً API خود را تغییر دهد، معمولاً یک نسخه جدید SDK منتشر می‌کند. به‌روزرسانی بسته — و بررسی یادداشت‌های انتشار برای تغییرات ناسازگار — اغلب تمام کاری است که لازم است.

واژه‌های کلیدی

برداشت‌های غلط رایج

• «SDK و API یک چیزند.» API رابط سرویس است؛ SDK یک لایه راحتی روی آن است. می‌توانید بیشتر API‌های وب را بدون SDK صدا بزنید — فقط کار بیشتری دارد.
• «اگر SDK نصب شده، یکپارچه‌سازی تمام است.» هنوز به حساب کاربری نزد ارائه‌دهنده، کلیدهای درست و کدی نیاز دارید که وقتی کارها شکست می‌خورند را مدیریت کند.
• «هر بسته با نام درست، بسته رسمی است.» مهاجمان گاهی بسته‌های جعلی با نام‌های شبیه منتشر می‌کنند. نام دقیق بسته را در مستندات ارائه‌دهنده بررسی کنید.
• «SDK مرورگر می‌تواند از کلید مخفی من استفاده کند.» هرگز. هر چیزی در کد مرورگر برای بازدیدکنندگان قابل مشاهده است. کلیدهای مخفی فقط باید در کد سمت سرور باشند — ببینید چطور کلیدهای API را امن نگه دارید.
• «SDKها هرگز نیاز به به‌روزرسانی ندارند.» نسخه‌های قدیمی دیگر رفع اشکال دریافت نمی‌کنند و در نهایت، وقتی ارائه‌دهندگان نسخه‌های قدیمی API را بازنشسته کنند، از کار می‌افتند.

از سازنده هوش مصنوعی خود چه بپرسید

• «از SDK رسمی ارائه‌دهنده استفاده کن، نه یک پوشش (wrapper) شخص ثالث. نام دقیق بسته و نسخه‌ای را که نصب کردی بگو.»
• «SDK را فقط روی سرور استفاده کن و کلید را از یک متغیر محیطی بخوان.»
• «کدام بخش‌های این SDK در مرورگر اجرا می‌شوند و از کدام کلیدها استفاده می‌کنند؟»
• «اگر صدا زدن SDK شکست بخورد یا زمانش تمام شود چه می‌شود؟ به کاربر یک پیام روشن نشان بده و خطا را ثبت کن.»
• «هر SDK و بسته‌ای را که این برنامه به آن وابسته است فهرست کن و بگو هر کدام برای چیست.»
• «بررسی کن آیا هیچ‌یک از SDKهای ما قدیمی هستند یا مشکلات امنیتی شناخته‌شده دارند.»

SDKها در Mythex

عامل Mythex می‌تواند بسته‌ها را در محیط پروژه شما با مدیر بسته معمول پشته‌تان نصب کند، از جمله SDKهای ارائه‌دهندگان — بسته و قابلیتی را که برایش می‌خواهید نام ببرید. ببینید استفاده از بسته‌های npm. Mythex فهرستی از یکپارچه‌سازی‌های از پیش ساخته‌شده برای برنامه شما ارائه نمی‌دهد: کلید ارائه‌دهنده را به‌عنوان راز پروژه ذخیره می‌کنید و از عامل می‌خواهید سرویس را از سمت سرور صدا بزند، همان‌طور که در یکپارچه‌سازی هر API توضیح داده شده است.

برای لایه زیر SDKها، API چیست را بخوانید. برای دو قابلیت رایج مبتنی بر SDK، ببینید چطور پرداخت را به برنامه‌تان اضافه کنید و چطور از APIهای LLM استفاده کنید.

پرسش‌ها