GDPR چیست؟ راهنمای ساده برای سازندگان برنامه

GDPR (مقررات عمومی حفاظت از داده) مهم‌ترین قانون حفاظت از داده در اتحادیه اروپاست. قواعدی تعیین می‌کند که سازمان‌ها چطور داده شخصی — هر اطلاعاتی درباره یک فرد زنده قابل شناسایی — را جمع‌آوری، استفاده، ذخیره و به اشتراک بگذارند، و به افراد حقوقی روی داده خودشان می‌دهد، مثل دیدن آن یا حذف شدنش. این قانون از ۲۵ می ۲۰۱۸ اجرایی شده و می‌تواند برای کسب‌وکارهای خارج از اتحادیه اروپا هم اعمال شود، اگر به افراد آنجا خدمات دهند.

مشاوره حقوقی نیست. این راهنما یک توضیح کلی است که به شما کمک کند اصول را بفهمید و پرسش‌های بهتری بپرسید. جایگزین مشاوره درباره وضعیت خاص شما نیست. برای جزئیات معتبر، ببینید صفحات حفاظت از داده کمیسیون اروپا و راهنمای هیئت اروپایی حفاظت از داده برای کسب‌وکارهای کوچک.

چرا وقتی با هوش مصنوعی می‌سازید مهم است

سازنده‌های برنامه با هوش مصنوعی جمع‌آوری داده را آسان می‌کنند. با یک پرامپت، فرم ثبت‌نام، فرم تماس، آنالیتیکس، آپلود فایل و یک داشبورد مدیریت که هر کاربر را فهرست می‌کند به دست می‌آورید. هر کدام از اینها داده شخصی جمع می‌کنند و GDPR به همه آنها اهمیت می‌دهد.

خبر خوب این است که بیشتر چیزهایی که GDPR می‌خواهد، همان روش‌های خوب محصول‌سازی هستند:

• فقط آنچه واقعاً لازم دارید را جمع کنید.
• به مردم بگویید با داده‌شان چه می‌کنید.
• آن را امن نگه دارید.
• وقتی دیگر لازمش ندارید حذفش کنید.
• به مردم اجازه دهید داده‌شان را ببینند، اصلاحش کنند یا حذفش کنند.

طراحی این موارد از ابتدا بسیار آسان‌تر از اضافه کردنشان بعد از راه‌اندازی است. پرسیدن سؤال‌های درست از سازنده هوش مصنوعی در همان ابتدا، یک بازسازی دردناک بعدی را از بین می‌برد.

یک تشبیه روزمره

داده شخصی را مثل وسایلی تصور کنید که مردم نزد شما می‌گذارند — مثل جای نگهداری کت در یک مهمانی، اما برای اطلاعات. GDPR قوانین خانه برای جای نگهداری کت است:

• فقط چیزی را بگیرید که شخص با یک دلیل قابل فهم موافقت کرده نزد شما بگذارد.
• برای کاربردهای دیگر در جیب‌ها کاوش نکنید.
• اتاق را قفل نگه دارید.
• وقتی خواسته شد، یا وقتی دیگر لازم نیست، وسایل را پس بدهید یا دور بیندازید.
• اگر چیزی دزدیده شد، به افراد درست سریع خبر دهید.

تا وقتی کت‌ها نزد شما هستند مسئولشان هستید، حتی اگر کسی دیگر را برای اداره آن اتاق استخدام کرده باشید.

ایده‌های اصلی

داده شخصی چیست

کمیسیون اروپا داده شخصی را هر اطلاعاتی تعریف می‌کند که به یک فرد زنده شناسایی‌شده یا قابل شناسایی مربوط باشد. این تعریف گسترده است. شامل نام، آدرس ایمیل، نشانی منزل، آدرس IP، شناسه کوکی و عکس‌ها می‌شود. داده‌ای که «شبه‌ناشناس» شده — مثلاً نام‌ها با کد جایگزین شده‌اند — همچنان می‌تواند داده شخصی باشد، اگر بشود آن را به کسی وصل کرد.

برخی دسته‌ها حفاظت بیشتری می‌گیرند، از جمله داده سلامت، داده بیومتریک، نژاد یا قومیت، و عقاید سیاسی.

این قانون شامل چه کسانی می‌شود

طبق کمیسیون، GDPR برای سازمان‌های مستقر در اتحادیه اروپا و برای سازمان‌های خارج از اتحادیه اروپا اعمال می‌شود که به افراد داخل اتحادیه کالا یا خدمات ارائه می‌دهند (پولی یا رایگان) یا رفتارشان را پایش می‌کنند. یک استارتاپ آمریکایی یا امارات با مشتریان اروپایی ممکن است کاملاً تحت پوشش باشد. بریتانیا نسخه خودش را دارد به نام UK GDPR که نزدیک به همین متن است.

اصول

GDPR بر یک فهرست کوتاه از اصول بنا شده است. به زبان ساده:

مبانی قانونی

برای هر روشی که از داده شخصی استفاده می‌کنید به یک دلیل قانونی — یک «مبنای قانونی» — نیاز دارید. GDPR شش مورد را فهرست می‌کند: رضایت، اجرای قرارداد، تعهد قانونی، منافع حیاتی، وظیفه عمومی و منافع مشروع. رضایت تنها یکی از آنهاست. برای مثال، پردازش یک سفارش برای تحویل آن معمولاً به قرارداد مربوط است، نه رضایت. اینکه کدام مبنا مناسب است یک قضاوت است که باید با راهنمای رسمی بررسی شود.

حقوق افراد

کمیسیون این حقوق را برای افراد فهرست می‌کند:

• آگاه بودن از نحوه استفاده از داده‌شان
• دسترسی به داده‌شان
• اصلاح آن
• حذف آن
• محدود کردن پردازش
• قابلیت انتقال داده (گرفتن آن در قالب قابل استفاده)
• اعتراض
• حقوق مربوط به تصمیم‌گیری خودکار و پروفایل‌سازی

نشت داده

اگر داده شخصی نشت کند و احتمال داشته باشد حقوق و آزادی‌های افراد به خطر بیفتد، سازمان معمولاً باید بدون تأخیر غیرموجه و، در صورت امکان، ظرف ۷۲ ساعت پس از اطلاع از آن، به مرجع حفاظت از داده خود اطلاع دهد. در برخی موارد، افراد آسیب‌دیده هم باید مطلع شوند.

یک مثال کامل: برنامه رزرو کلاس یوگا

فرض کنید برای یک استودیوی یوگا با مشتریانی در آلمان برنامه رزرو می‌سازید. ببینید GDPR چطور آن را شکل می‌دهد.

کمتر جمع کنید. فرم ثبت‌نام نام، ایمیل و یک شماره تلفن اختیاری می‌خواهد. پیش‌نویس اول تاریخ تولد و نشانی منزل را هم می‌خواست — هیچ‌چیز در برنامه از آنها استفاده نمی‌کند، پس حذف شدند.

داده سلامت نیاز به دقت دارد. استودیو می‌خواهد درباره آسیب‌دیدگی‌ها بپرسد. این داده سلامت است، یک دسته ویژه با قواعد سخت‌گیرانه‌تر. استودیو تصمیم می‌گیرد آن را حضوری مدیریت کند، پس برنامه آن را جمع‌آوری نمی‌کند.

شفاف باشید. یک سیاست حریم خصوصی توضیح می‌دهد چه چیزی جمع‌آوری می‌شود، چرا، تا کی نگه داشته می‌شود، چه کسان دیگری آن را پردازش می‌کنند (ارائه‌دهنده میزبانی، سرویس ایمیل، ارائه‌دهنده پرداخت) و چطور می‌شود با استودیو تماس گرفت.

بازاریابی جداست. رزرو یک کلاس، کسی را به خبرنامه متصل نمی‌کند. یک کادر جداگانه و تیک‌نخورده برای آن وجود دارد.

حقوق داخل محصول. مشتریان می‌توانند پروفایلشان را ببینند و ویرایش کنند، تاریخچه رزروهایشان را دانلود کنند و از صفحه حساب خود درخواست حذف بدهند.

نگهداری. حساب‌های غیرفعال پس از مدت مشخصی علامت‌گذاری می‌شوند و اگر مشتری پاسخ ندهد حذف می‌شوند. استودیو این مدت را انتخاب می‌کند.

کوکی‌ها. کوکی ورود ضروری است. آنالیتیکس فقط بعد از پذیرش بازدیدکننده بارگذاری می‌شود. ببینید کوکی چیست.

امنیت. گذرواژه‌ها هش می‌شوند، بخش مدیریت به احراز هویت دو مرحله‌ای نیاز دارد، و فقط مالک می‌تواند فهرست مشتریان را خروجی بگیرد.

توضیح واژه‌های رایج

اشتباهات و برداشت‌های غلط رایج

• «ما در اتحادیه اروپا نیستیم، پس شامل ما نمی‌شود.» بسته به محل کاربرانتان می‌تواند اعمال شود.
• «GDPR یعنی رضایت برای همه‌چیز.» رضایت یکی از شش مبنای قانونی است و اغلب مبنای مناسب نیست.
• «یک بنر کوکی ما را سازگار می‌کند.» کوکی‌ها بخش کوچکی از ماجرا هستند. جمع‌آوری داده، امنیت، حقوق و نگهداری مهم‌ترند.
• «میزبان ما سازگار با GDPR است، پس ما هم هستیم.» ارائه‌دهندگان کمک می‌کنند، اما شما تصمیم می‌گیرید برنامه‌تان چه جمع می‌کند و چه کاری انجام می‌دهد.
• جمع‌آوری «برای هر احتمالی». هر فیلد اضافی یعنی چیزی بیشتر برای محافظت، توضیح و حذف.
• کپی‌کردن سیاست حریم خصوصی سایت دیگری. باید توصیف کند که برنامه شما واقعاً چه می‌کند.
• غیرممکن کردن حذف. اگر کسی بدون کمک توسعه‌دهنده نتواند کاربری را حذف کند، درخواست‌های حقوقی به وضعیت اضطراری تبدیل می‌شوند.

از سازنده هوش مصنوعی خود چه بخواهید

• «هر بخش از داده شخصی که این برنامه جمع می‌کند، کجا ذخیره می‌شود و چرا لازم است را فهرست کن.»
• «هر فیلد فرمی که استفاده نمی‌کنیم را حذف کن.»
• «یک صفحه حساب بساز که کاربران بتوانند داده‌هایشان را ببینند، ویرایش و دانلود کنند و درخواست حذف بدهند.»
• «یک عمل مدیریتی بساز که یک کاربر و رکوردهای مرتبطش را کامل حذف کند، یا رکوردهایی که باید نگه داریم را ناشناس کند.»
• «ثبت‌نام بازاریابی را به‌صورت یک کادر جداگانه و تیک‌نخورده نگه دار.»
• «قبل از رضایت، اسکریپت‌های آنالیتیکس یا بازاریابی را بارگذاری نکن.»
• «هر سرویس شخص ثالثی که داده کاربر دریافت می‌کند را فهرست کن تا بتوانم به سیاست حریم خصوصی اضافه‌شان کنم.»
• «خروجی‌گرفتن مدیریتی را به نقش مالک محدود کن و ثبت کن چه کسی چه چیزی را خروجی گرفته.»

سپس چطور شرایط خدمات و سیاست حریم خصوصی بنویسید و چطور رضایت کوکی را اضافه کنید را بخوانید.

GDPR و Mythex

Mythex ابزارهای سازنده را در اختیار شما می‌گذارد، نه گواهی انطباق. داده برنامه شما، وقتی آن‌ها را فعال کنید، در پایگاه داده اختصاصی پروژه و ذخیره‌سازی فایل خودش نگه داشته می‌شود؛ شما کد را مالک هستید و در نسخه Pro اگر لازم شد برای انتقال، می‌توانید پروژه را خروجی بگیرید. اینکه برنامه‌تان چه جمع می‌کند، چقدر نگه می‌دارد و مردم چطور حقوقشان را اعمال می‌کنند، تصمیم‌هایی هستند که شما می‌گیرید و از عامل می‌خواهید بسازد. صفحه مالکیت داده در مستندات توضیح می‌دهد Mythex چه چیزی را میزبانی می‌کند، و امنیت برای برنامه‌هایی که می‌سازید از ادعای انطباقی که ندارید برحذر می‌دارد. اگر به جزئیاتی مثل محل میزبانی داده یا قرارداد پردازش داده نیاز دارید، پیش از راه‌اندازی از پشتیبانی Mythex بپرسید.

پرسش‌ها