Yapay Zeka Yazım Aracı Nasıl Yapılır: Promptlar, Anahtarlar, Maliyetler ve Sınırlar
Bir yapay zeka yazım aracı yapmak için tek bir belirli yazma işi seçin; örneğin ürün açıklamaları, ön yazılar ya da toplantı özetleri. Bunu bir forma dönüştürün: kullanıcının dolduracağı girdiler, test ettiğiniz bir prompt şablonu ve kullanıcının değiştirip kaydedebileceği bir editörde gösterilen bir çıktı. Yazının kendisi, sunucunuzdan, asla tarayıcıdan değil, kendi anahtarınızla bir API üzerinden çağırdığınız bir dil modelinden gelir. Aracı değerli kılan şey, modelden çok işi ne kadar iyi anladığınızdır.
Neden “tek bir iş” önemlidir
Genel amaçlı sohbet asistanları zaten her şeyi yazabilir; bu yüzden “yazmanıza yardımcı olur” diyen yeni bir araç doğrudan onlarla yarışır. Dar bir iş için yapılan bir araç şu nedenlerle kazanır:
- Doğru girdileri ister. Bir emlak ilanı yazıcısı yatak odası sayısını, konumu ve öne çıkan özellikleri sorar; kullanıcıların bunları hatırlamasına gerek kalmaz.
- Prompt'u gizler. Talimatları bir kez doğru yazmak için saatlerce çalışırsınız; kullanıcılar bunun faydasını tek tıklamayla alır.
- Tutarlı bir biçim üretir. Her seferinde aynı yapı, uzunluk ve ton; çıktı doğrudan bir web sitesine ya da bir CRM'e gittiğinde bu önemlidir.
- Bir iş akışına uyar. Kaydedilmiş taslaklar, müşteri başına şablonlar, doğru biçimi yapıştıran bir kopyalama düğmesi.
İyi ilk işler tekrarlayıcıdır, “iyi” ve “kötü” versiyonu açıktır ve ulaşabileceğiniz bir gruba hizmet eder: emlakçılar, işe alım uzmanları, dükkân sahipleri, rapor yorumu yazan öğretmenler.
Bir yapay zeka yazım aracı neyden oluşur
| Parça | Ne yapar |
|---|---|
| Girdi formu | Bu işin alanları: konu, hedef kitle, ton, uzunluk, temel gerçekler, örnekler |
| Prompt şablonu | Talimatlar artı kullanıcının girdileri, sunucuda birleştirilir |
| Model API çağrısı | Sunucunuz, prompt'u anahtarınızla sağlayıcıya gönderir |
| Akan çıktı | Metin üretilirken görünür; kullanıcı bir döndürücüye bakakalmaz |
| Editör | Kullanıcı sonucu düzenler; yapay zekanın taslağı bir başlangıç noktasıdır |
| Kaydedilmiş belgeler | Taslaklar, geçmiş ve yeniden kullanılabilir şablonlar; bir veritabanında saklanır |
| Hesaplar ve sınırlar | Kullanıcının kim olduğu ve ne kadar üretebileceği |
| Faturalandırma (ücretliyse) | Planlar ya da krediler, genellikle Stripe gibi bir ödeme sağlayıcısı üzerinden |
Yapmadan önce verilmesi gereken kararlar
Hangi model sağlayıcısı
Kendi API anahtarınızı OpenAI, Anthropic veya Google gibi bir sağlayıcıdan alırsınız. Yazım kalitesine, hıza ve fiyata göre seçim yapın ve karar vermeden önce aynı gerçek girdiler üzerinde iki üç tanesini test edin. Daha sonra değiştirebilmek için sağlayıcıyı kodunuzda tek bir fonksiyonun arkasında tutun. Token'ları, anahtarları ve fiyatlandırma modellerini LLM API'leri nasıl kullanılır rehberi açıklar; sağlayıcıya özgü kurulum için OpenAI API entegrasyonu ve Claude API entegrasyonu rehberlerine bakın.
Maliyetleri nasıl kontrol edeceksiniz
Her üretim sizin için para harcar ve ücretsiz bir plan kötüye kullanılabilir. Sağlayıcının panelinde aylık bir harcama limiti belirleyin, uygulamanızda kullanıcı başına günlük üretim sayısını sınırlayın, girdi ve çıktı uzunluğunu kısıtlayın ve basit işler için daha ucuz bir model seçin. Kullanıcılara üretim başına bir maliyet vermeden önce kendi sağlayıcı faturalarınızdan gerçek kullanımı ölçün.
Ücretsiz, ücretli ya da kredi
Küçük bir ücretsiz kota, insanların denemesine yardımcı olur. Sonrasında, cömert bir üst sınırı olan aylık bir plan anlaşılması kolaydır; kredi ise bazı üretimlerin diğerlerinden çok daha büyük olduğu araçlar için uygundur. Bkz. SaaS ürününü nasıl fiyatlandırırsınız.
Neleri saklayacaksınız
Kullanıcılar gizli materyalleri yapıştırabilir: müşteri ayrıntıları, yayınlanmamış ürün planları, öğrenci bilgileri. Neyi sakladığınıza, ne kadar süre sakladığınıza ve modele, saklanabilecek bir biçimde gönderilip gönderilmediğine karar verin. Sağlayıcınızın veri politikasını okuyun ve gizlilik politikanızda sade bir dille özetleyin.
Prompt şablonunu bir brif gibi yazın
Prompt, çıktı kalitesinin çoğunu belirler. Onu serbest bir yazara verilen bir brif gibi ele alın:
- Rol ve iş: “Birleşik Krallık'taki konut ilanları için ilan metinleri yazarsın.”
- Kurallar: uzunluk, yapı, kaçınılacak şeyler (“uydurma özellik yok”, “‘muhteşem’ gibi abartılı sıfat yok”).
- Kullanıcının girdileri, açıkça etiketlenmiş.
- Bir örnek, eğer iyi bir çıktınız varsa.
- Biçim: başlıklar, madde işaretleri, düz metin ya da Markdown.
On ila yirmi gerçek girdiden oluşan bir test seti oluşturun ve prompt'u her değiştirdiğinizde çıktıları kontrol edin. Küçük kelime değişiklikleri bir durumu düzeltip üç diğerini bozabilir.
Yapay zeka oluşturucu için bir ilk prompt
Emlakçılar için mülk ilan açıklamaları yazan ListingWriter adlı bir web uygulaması yap. Girişten sonra kullanıcı kayıtlı ilanlarını ve şu alanlara sahip bir “Yeni ilan” formunu görsün: mülk türü, yatak odası sayısı, banyo sayısı, alan, öne çıkan özellikler (her satıra bir tane), yakındaki olanaklar, ton (profesyonel, samimi ya da kısa) ve uzunluk (kısa ya da uzun). Gönderildiğinde sunucu bu alanlardan bir prompt oluştursun ve gizli AI_API_KEY değişkenini kullanarak yapay zeka sağlayıcısını çağırsın; metni sayfadaki bir editöre akıtın. Kullanıcı düzenleyebilsin, kaydedebilsin, kopyalayabilsin ve yeniden üretebilsin. İlanları bir veritabanına kaydet ve her kullanıcı yalnızca kendi ilanlarını görsün. Her kullanıcıyı sunucuda günde 30 üretimle sınırla ve kaç tane kaldığını göster. API anahtarını asla tarayıcıya gönderme. Temiz, sade bir tasarım olsun.
Arayüz anahtara ihtiyaç duyduğunda, anahtarı sohbet metnine ya da koda yapıştırmak yerine proje ayarlarında gizli bir değer olarak ekleyin.
Adım adım yapın
- Çekirdek döngüyü çalıştırın: form, sunucu çağrısı, akan çıktı, editör. Gerçek girdilerinizle test edin.
- Prompt'u ayarlayın test setinize karşı, çıktıların çoğu yalnızca hafif düzeltme gerektirene kadar.
- Veritabanını ekleyin kaydedilmiş taslaklar için, sonra hesapları; bir kullanıcının URL'deki bir kimliği değiştirerek başkasının taslaklarını görüp göremeyeceğini kontrol edin.
- Sınırları ekleyin: kullanıcı başına günlük kotalar, maksimum girdi uzunluğu ve bir sınıra ulaşıldığında net bir mesaj.
- Hataları yönetin: sağlayıcı arada bir zaman aşımına uğrar ya da hata döndürür. Kibar bir mesaj gösterin ve başarısız üretimleri kullanıcının hakkından saymayın.
- Ücret alıyorsanız faturalandırma ekleyin; önce test modunda kurun. Bkz. uygulamanıza ödeme nasıl eklenir.
- Güvenlik kontrolü. Anahtarın tarayıcı kodunda olmadığını ve üret uç noktasının giriş yapmamış kullanıcıları reddettiğini doğrulayın.
- Bu işi yapan beş kişinin önüne koyun ve kullanımlarını izleyin.
Sık yapılan hatalar
- Genel bir “AI yazar” yapmak. Açıklaması zordur ve insanların zaten kullandığı sohbet asistanlarını yenmek zordur.
- Modeli tarayıcıdan çağırmak. Herkes anahtarınızı kopyalayıp paranızı harcayabilir.
- Kullanım sınırı olmaması. Tek bir betik bir gecede büyük bir fatura çıkarabilir.
- Çıktıyı gerçek gibi sunmak. Modeller ayrıntıları uydurur. Kullanıcılara bilgileri kontrol etmelerini söyleyin ve girdilerde olmayan bilgi eklemeyi yasaklayan promptlar yazın.
- “Yapay zeka dedektörlerini yeneriz” ya da “intihal içermeyen” metin üretiriz demek. İkisini de garanti edemezsiniz ve bu kötüye kullanımı çeker.
- Test setine bakmadan prompt'u değiştirmek; sonra kullanıcıların yarısı için kalitenin düştüğünü fark etmek.
Hazır bir ürün daha iyi seçim olduğunda
Yazma işi e-posta, blog taslakları ya da yeniden ifade etme gibi genel bir işse, yapay zeka asistanları ve ofis ile e-posta yazılımına gömülü yazma özellikleri muhtemelen yeterlidir ve bir uygulama yapmaktan daha ucuzdur. Yerleşik yapay zeka kopyalama araçları da ekip özellikleriyle yaygın pazarlama formatlarını kapsar. Kendi aracınızı şu durumlarda yapın: iş belirli bir sektöre ya da iş akışına özgüyse, her çıktıda kendi verinize ya da tarzınıza ihtiyaç duyuyorsanız ya da tanıdığınız bir gruba odaklı bir araç satmak istiyorsanız.
Mythex ile yapmak
Mythex bir yapay zeka uygulama oluşturucudur: aracı tarif edersiniz; o da formu, sunucu tarafı çağrıyı, editörü ve kayıtlı taslakları canlı önizlemede kurar, ardından bir herkese açık URL'ye yayınlar. Aracınızın içindeki yapay zeka kendi sağlayıcı anahtarınızı kullanır; bu anahtar bir proje gizli değeri olarak saklanır (ihtiyaç duyulduğunda Mythex sohbette bir gizli değerler kartı gösterir) ve kullanım sağlayıcı hesabınıza yansır, Mythex yapı kredilerinize değil. Mythex, uygulamanızın kullanıcıları için token ya da hazır hız sınırları sunmaz; bunları siz istersiniz ve test edersiniz.
Taslakları kaydetmek istediğinizde Mythex projeye bir Postgres veritabanı ekler. Kullanıcılarınız için giriş, sizin seçtiğiniz bir kimlik doğrulama yaklaşımını kullanır; ücretli planlar ise kendi Stripe hesabınızı kullanır. Kendi API anahtarlarınızla yapay zeka ekleme ve uygulamanızın içinde yapay zeka belgelerinde başlangıç promptları var; mevcut bir ürüne eklenebilecek daha küçük yapay zeka özellikleri için uygulamanıza yapay zeka özellikleri nasıl eklenir rehberine bakın.
Sorular
Yapay zeka yazım aracı yapmak için kendi modelimi eğitmem gerekir mi?
Hayır. Neredeyse tüm yapay zeka yazım araçları, mevcut bir dil modelini bir API üzerinden çağırır ve değeri promptlar, yapı, bağlam ve tek bir iş etrafında kurulmuş bir iş akışıyla katar. İlk sürüm için model eğitmek nadiren değer.
Yapay zeka yazım aracını çalıştırmak ne kadar tutar?
Model sağlayıcısına token başına ödersiniz; kabaca okunan ve yazılan kelime başına. Bu yüzden maliyetler kullanımla ve çıktı uzunluğuyla birlikte artar. Sağlayıcının güncel fiyatlarını kontrol edin, panelinde aylık bir harcama limiti belirleyin ve uygulamanızda kullanıcı başına kullanımı sınırlayın.
Yapay zeka yazım aracı, bir sohbet botunu kullanmaktan nasıl farklıdır?
İyi bir yazım aracı, tek bir işi, zaten sorulmuş doğru girdilerle, perde arkasında test edilmiş bir prompt ile tutarlı bir çıktı biçimi ve taslakları kaydedip düzenleyip yeniden kullanabileceğiniz bir yer sunarak yapar. Kullanıcı bir prompt yazmak yerine bir form doldurur.
Yazım uygulamasında API anahtarımı güvende tutabilir miyim?
Evet, modele yalnızca sunucunuzdan erişiliyorsa. Anahtarı sunucuda gizli bir değer olarak saklayın, asla tarayıcı kodunda tutmayın ve tarayıcının kendi uç noktanızı çağırmasını sağlayın; bu uç nokta sağlayıcıyı çağırmadan önce kullanıcıyı ve sınırlarını kontrol etsin.