ساخت ابزار نوشتن با هوش مصنوعی: پرامپت، کلید، هزینه و محدودیت‌ها

برای ساخت ابزار نوشتن با هوش مصنوعی، یک کار نوشتاری مشخص را انتخاب کنید، مثلاً توضیحات محصول، نامه‌ی همکاری یا خلاصه‌ی جلسه، و آن را به یک فرم تبدیل کنید: ورودی‌هایی که کاربر پر می‌کند، یک قالب پرامپت که آزمایش کرده‌اید، و خروجی‌ای که در ویرایشگری نمایش داده می‌شود که کاربر بتواند تغییرش دهد و ذخیره کند. خود متن از یک مدل زبانی می‌آید که با کلید شخصی شما و از سرورتان صدا زده می‌شود، هرگز از مرورگر. آنچه ابزار را ارزشمند می‌کند، درک شما از کار است، نه خود مدل.

چرا «یک کار» مهم است

دستیارهای گفتگوی عمومی از قبل هر نوشته‌ای را می‌نویسند، پس ابزار جدیدی که «به شما در نوشتن کمک می‌کند» مستقیم با آن‌ها رقابت می‌کند. ابزار برای یک کار مشخص برنده می‌شود، چون:

• ورودی‌های درست را می‌پرسد. نویسنده‌ی آگهی ملک اتاق‌خواب، مکان و ویژگی‌های برجسته را می‌پرسد تا کاربر مجبور نباشد آن‌ها را به یاد بیاورد.
• پرامپت را پنهان می‌کند. شما ساعت‌ها وقت می‌گذارید تا دستورالعمل‌ها را یک بار درست کنید؛ کاربران با یک کلیک از آن بهره می‌برند.
• قالب یکنواخت تولید می‌کند. ساختار، طول و لحن یکسان هر بار، که وقتی خروجی مستقیم به یک وب‌سایت یا CRM می‌رود اهمیت دارد.
• در یک گردش کار جا می‌گیرد. پیش‌نویس‌های ذخیره‌شده، قالب‌ها برای هر مشتری، و دکمه‌ی کپی که قالب درست را جایگذاری می‌کند.

کارهای خوب برای شروع تکراری‌اند، یک نسخه‌ی «خوب» و یک نسخه‌ی «بد» واضح دارند، و توسط گروهی انجام می‌شوند که به آن دسترسی دارید: مشاوران املاک، کارجویابان، صاحبان فروشگاه، معلمانی که نظرات گزارش را می‌نویسند.

یک ابزار نوشتن با هوش مصنوعی از چه چیزهایی ساخته شده است

تصمیم‌هایی که پیش از ساخت باید بگیرید

کدام ارائه‌دهنده‌ی مدل

کلید API خودتان را از ارائه‌دهنده‌ای مانند OpenAI، Anthropic یا Google می‌آورید. بر اساس کیفیت نوشتن برای کار شما، سرعت و قیمت انتخاب کنید، و دو یا سه مدل را روی یک مجموعه‌ی ورودی واقعی امتحان کنید. ارائه‌دهنده را پشت یک تابع در کدتان نگه دارید تا بعداً بتوانید عوض کنید. راهنمای ما درباره‌ی نحوه‌ی استفاده از APIهای LLM توکن‌ها، کلیدها و مدل‌های قیمت‌گذاری را توضیح می‌دهد؛ برای راه‌اندازی مخصوص هر ارائه‌دهنده، یکپارچه‌سازی API ‏OpenAI و یکپارچه‌سازی API ‏Claude را ببینید.

کنترل هزینه

هر تولید برای شما هزینه دارد و یک پلن رایگان می‌تواند سوءاستفاده شود. یک سقف هزینه‌ی ماهانه در داشبورد ارائه‌دهنده تنظیم کنید، تعداد تولید برای هر کاربر در روز را در اپلیکیشن محدود کنید، طول ورودی و خروجی را کنترل کنید، و برای کارهای ساده یک مدل ارزان‌تر انتخاب کنید. تا وقتی مصرف واقعی را از صورتحساب‌های ارائه‌دهنده‌ی خودتان اندازه نگرفته‌اید، هزینه‌ی هر تولید را به کاربران اعلام نکنید.

رایگان، پولی یا اعتبار

یک سهمیه‌ی رایگان کوچک به مردم کمک می‌کند امتحانش کنند. بعد از آن، یک پلن ماهانه با سقف مناسب برای فهمیدن آسان است؛ اعتبار برای ابزارهایی مناسب است که بعضی تولیدهایشان خیلی بزرگ‌تر از بقیه‌اند. نحوه‌ی قیمت‌گذاری یک محصول SaaS را ببینید.

چه چیزی را ذخیره می‌کنید

کاربران ممکن است مطالب محرمانه را وارد کنند: جزئیات مشتری، برنامه‌های منتشرنشده‌ی محصول، اطلاعات دانش‌آموزان. تصمیم بگیرید چه چیزی را نگه می‌دارید، تا کی، و آیا برای ارائه‌دهنده فرستاده می‌شود به شکلی که ممکن است نگه داشته شود. سیاست داده‌ی ارائه‌دهنده را بخوانید و آن را ساده در سیاست حریم خصوصی خود خلاصه کنید.

قالب پرامپت را مثل یک بریف بنویسید

پرامپت بیشتر کیفیت خروجی را تعیین می‌کند. آن را مثل بریفی برای یک نویسنده‌ی آزاد در نظر بگیرید:

1. نقش و کار: «تو آگهی‌های ملک مسکونی در بریتانیا می‌نویسی.»
2. قواعد: طول، ساختار، و آنچه باید پرهیز شود («هیچ امکانی را از خودت اضافه نکن»، «صفت‌های اغراق‌آمیزی مثل «خیره‌کننده» نگو»).
3. ورودی‌های کاربر، با برچسب روشن.
4. یک نمونه از خروجی خوب، اگر دارید.
5. قالب: عنوان‌ها، فهرست‌ها، متن ساده یا Markdown.

مجموعه‌ی آزمایشی از ده تا بیست ورودی واقعی بسازید و هر بار که پرامپت را تغییر می‌دهید خروجی‌ها را بررسی کنید. تغییرات کوچک در کلمات ممکن است یک مورد را درست کند و سه مورد دیگر را خراب کند.

یک پرامپت اول برای اپ‌ساز هوش مصنوعی

یک اپلیکیشن وب به نام ListingWriter بساز که برای مشاوران املاک توضیحات آگهی ملک می‌نویسد. پس از ورود، کاربر ذخیره‌شده‌های آگهی‌هایش را می‌بیند و یک فرم «آگهی جدید» با فیلدهای: نوع ملک، تعداد اتاق‌خواب، تعداد حمام، متراژ، ویژگی‌های کلیدی (هر کدام در یک خط)، امکانات نزدیک، لحن (حرفه‌ای، گرم یا مختصر) و طول (کوتاه یا بلند). با ارسال، سرور پرامپت را از این فیلدها می‌سازد و ارائه‌دهنده‌ی هوش مصنوعی را با کلید مخفی AI_API_KEY صدا می‌زند؛ متن را در یک ویرایشگر روی صفحه استریم کن. کاربر می‌تواند ویرایش، ذخیره، کپی و دوباره تولید کند. آگهی‌ها را در یک پایگاه داده ذخیره کن و هر کاربر فقط آگهی‌های خودش را ببیند. هر کاربر را روی سرور به ۳۰ تولید در روز محدود کن و تعداد باقی‌مانده را نشان بده. هرگز کلید API را به مرورگر نفرست. طراحی تمیز و ساده.

وقتی اپ‌ساز به کلید نیاز دارد، آن را به‌عنوان راز در تنظیمات پروژه اضافه کنید، نه اینکه در متن چت یا در کد بچسبانید.

گام‌به‌گام بسازید

1. حلقه‌ی اصلی را کار بیندازید: فرم، فراخوانی سرور، خروجی استریم‌شده، ویرایشگر. با ورودی‌های واقعی‌تان آزمایش کنید.
2. پرامپت را تنظیم کنید روی مجموعه‌ی آزمایشی تا بیشتر خروجی‌ها فقط به ویرایش سبک نیاز داشته باشند.
3. پایگاه داده را برای پیش‌نویس‌های ذخیره‌شده اضافه کنید، سپس حساب‌های کاربری، و بررسی کنید که یک کاربر با تغییر یک شناسه در نشانی، پیش‌نویس‌های دیگری را نبیند.
4. محدودیت‌ها را اضافه کنید: سقف روزانه برای هر کاربر، حداکثر طول ورودی، و پیام واضح وقتی به محدودیت می‌رسد.
5. خطاها را مدیریت کنید: ارائه‌دهنده گاهی زمان‌بر می‌شود یا خطا برمی‌گرداند. یک پیام دوستانه نشان دهید و تولیدهای ناموفق را از سهمیه‌ی کاربر کم نکنید.
6. صورتحساب را اضافه کنید اگر پول می‌گیرید؛ ابتدا در حالت آزمایشی بسازید. نحوه‌ی افزودن پرداخت به اپلیکیشن را ببینید.
7. بررسی امنیتی. مطمئن شوید کلید در هیچ کد مرورگری نیست و نقطه‌ی پایانی تولید، کاربران خارج‌شده را رد می‌کند.
8. ابزار را جلوی پنج نفری که این کار را انجام می‌دهند بگذارید و ببینید چطور استفاده می‌کنند.

اشتباهات رایج

• ساختن یک «نویسنده‌ی هوش مصنوعی» عمومی. توضیحش سخت است و شکست دادن دستیارهای گفتگویی که مردم از قبل استفاده می‌کنند دشوار است.
• فراخوانی مدل از مرورگر. هر کسی می‌تواند کلید شما را کپی کند و پولتان را خرج کند.
• نبود محدودیت استفاده. یک اسکریپت می‌تواند در یک شب صورتحساب بزرگی بسازد.
• ارائه‌ی خروجی به‌عنوان واقعیت. مدل‌ها جزئیات را اختراع می‌کنند. به کاربران بگویید واقعیت‌ها را بررسی کنند و پرامپت‌هایی بنویسید که افزودن اطلاعاتی که در ورودی‌ها نیست را ممنوع کنند.
• وعده‌ی «شکست دادن تشخیص‌دهنده‌ی هوش مصنوعی» یا تولید «متن بدون سرقت ادبی». هیچ‌کدام را نمی‌توانید تضمین کنید و این کار سوءاستفاده را جذب می‌کند.
• تغییر پرامپت بدون مجموعه‌ی آزمایشی، و بعد کشف اینکه کیفیت برای نیمی از کاربران افت کرده است.

زمانی که یک محصول آماده بهتر است

اگر کار نوشتن عمومی است، مانند ایمیل، پیش‌نویس وبلاگ یا بازنویسی متن، دستیارهای هوش مصنوعی و قابلیت‌های نوشتاری که در نرم‌افزارهای اداری و ایمیل تعبیه شده‌اند احتمالاً کافی‌اند و از ساختن ارزان‌تر هستند. ابزارهای کپی‌رایتینگ هوش مصنوعی جاافتاده هم قالب‌های رایج بازاریابی را با امکانات تیمی پوشش می‌دهند. ابزار اختصاصی بسازید وقتی کار مخصوص یک صنعت یا گردش کار است، وقتی در هر خروجی به داده یا سبک داخلی خودتان نیاز دارید، یا وقتی می‌خواهید یک ابزار متمرکز را به گروهی که خوب می‌شناسید بفروشید.

ساختن آن با Mythex

Mythex یک اپ‌ساز هوش مصنوعی است: ابزار را توصیف می‌کنید و فرم، فراخوانی سمت سرور، ویرایشگر و پیش‌نویس‌های ذخیره‌شده را در پیش‌نمایش زنده می‌سازد، سپس آن را در یک آدرس عمومی منتشر می‌کند. هوش مصنوعی داخل ابزار شما از کلید ارائه‌دهنده‌ی خودتان استفاده می‌کند که به‌عنوان راز پروژه ذخیره می‌شود (وقتی لازم باشد، Mythex کارت رازها را در گفتگو نشان می‌دهد)، و مصرف به حساب ارائه‌دهنده‌ی شما صورتحساب می‌شود، نه به اعتبار ساخت Mythex. Mythex توکن برای کاربران اپلیکیشن شما یا محدودیت نرخ آماده در اختیار نمی‌گذارد؛ محدودیت‌ها را شما درخواست و آزمایش می‌کنید.

وقتی بخواهید پیش‌نویس‌ها ذخیره شوند، Mythex یک پایگاه داده‌ی Postgres به پروژه اضافه می‌کند. ورود کاربران با روشی که انتخاب می‌کنید انجام می‌شود و پلن‌های پولی از حساب Stripe خودتان استفاده می‌کنند. مستندات افزودن هوش مصنوعی با کلیدهای API خودتان و هوش مصنوعی داخل اپلیکیشن پرامپت‌های شروع دارند، و نحوه‌ی افزودن قابلیت‌های هوش مصنوعی به اپلیکیشن قابلیت‌های کوچک‌تر هوش مصنوعی را که می‌توانید به یک محصول موجود اضافه کنید پوشش می‌دهد.

پرسش‌ها