چطور یک اپ برنامه‌ریز غذا بسازیم: برنامه‌ی هفتگی، لیست خرید و تغذیه

یک اپ برنامه‌ریز غذا، سؤال «این هفته چه بخوریم؟» را به یک برنامه و یک لیست خرید تبدیل می‌کند. قلب آن سه چیز است: دستورهای شما، یک تقویم هفتگی با وعده‌ها، و یک لیست خرید که خودکار از هر چیزی که در برنامه است ساخته می‌شود. بقیه‌ی امکانات — اشتراک خانوار، باقی‌مانده‌ها، پیگیری انباری، جمع تغذیه، پیشنهادهای هوش مصنوعی — اختیاری‌اند و بهتر است وقتی اضافه شوند که حلقه‌ی اصلی برای آشپزخانه‌ی خودتان کار کند.

چه چیزی یک برنامه‌ریز غذا لازم دارد

صفحه‌ها

• نمای هفته — هفت روز بر اساس وعده (صبحانه، ناهار، شام، میان‌وعده)، با دستورها در جای وعده‌ها. این صفحه‌ی اصلی است.
• کتابخانه‌ی دستورها — دستورهای شما، قابل جست‌وجو و برچسب‌گذاری.
• صفحه‌ی دستور — مواد، مراحل، تعداد نفرات.
• لیست خرید — از روی هفته ساخته می‌شود، بر اساس بخش فروشگاه گروه‌بندی شده، و تیک زدنش آسان است.
• تنظیمات — تعداد اعضای خانوار، ترجیحات غذایی، روز شروع هفته، واحدها.

داده‌ها

• دستورها با مواد اولیه که به‌صورت ردیف‌های جدا ذخیره می‌شوند (مقدار، واحد، نام). راهنمای ما درباره‌ی ساخت اپ دستور غذا توضیح می‌دهد چرا این ساختار مهم است.
• برنامه‌ها — خانوار، تاریخ شروع هفته.
• ورودی‌های برنامه — برنامه، روز، وعده، دستور (یا متن آزاد مثل «بیرون غذا می‌خوریم»)، تعداد نفرات.
• اقلام لیست خرید — خانوار، ماده، مقدار، واحد، بخش فروشگاه، تیک‌خورده، منبع (از برنامه یا دستی اضافه شده).
• اقلام انباری (اختیاری) — چیزهایی که همیشه دارید، مثل نمک و روغن، که از لیست حذف می‌شوند.
• خانوارها و اعضا — چه کسی برنامه را به اشتراک می‌گذارد.

دسترسی‌ها

یک برنامه‌ریز شخصی به یک حساب نیاز دارد. برای خانواده یا هم‌خانه‌ها، یک خانوار بسازید که دستورها، برنامه‌ها و لیست را مالک است و اعضا با دعوت به آن می‌پیوندند. همه‌ی اعضای خانوار می‌توانند ویرایش کنند؛ کسی بیرون از خانوار هیچ چیزی نمی‌بیند.

تصمیم‌ها و مصالحه‌ها

وعده‌های ثابت یا روزهای آزاد. اسلات‌های ثابت صبحانه/ناهار/شام ساختن و خواندنشان آسان است. بعضی خانوارها فقط شام را برنامه‌ریزی می‌کنند؛ به آن‌ها اجازه دهید وعده‌هایی را که استفاده نمی‌کنند پنهان کنند.

لیست خریدِ چقدر هوشمند باشد. ادغام «۲۰۰ گرم پیاز» و «یک پیاز» مستلزم دانستن این است که یک پیاز تقریباً چه وزنی دارد — یک چاه عمیق. یک نسخه‌ی اول خوب فقط واحدهای یکسان را ادغام می‌کند و بقیه را کنار هم نشان می‌دهد. این صادقانه است و همچنان مفید.

تعداد نفرات در هر ورودی. اگر دستوری برای چهار نفر را برای دو نفر برنامه‌ریزی کنید، لیست خرید باید مقیاس را تغییر دهد. اگر برای باقی‌مانده دو برابر پخته‌اید، برنامه باید روز دیگری یک ورودی «باقی‌مانده» نشان دهد که به لیست چیزی اضافه نمی‌کند.

تغذیه. جمع‌های تغذیه به مقدار مواد مغذی برای هر ماده‌ی اولیه نیاز دارند. پایگاه‌های عمومی مثل FoodData Central از USDA این‌ها را می‌دهند، اما تطبیق مواد متنی آزاد با ورودی‌های پایگاه داده کار دارد و نتایج تخمین‌اند. تغذیه را یک ویژگی بعدی بدانید و هرگز آن را به‌عنوان توصیه‌ی غذایی ارائه نکنید.

پیشنهادهای هوش مصنوعی برای برنامه‌ی غذا. «هفته‌ام را برنامه‌ریزی کن» یک ویژگی طبیعی هوش مصنوعی است. آن را ایمن نگه دارید:

1. فقط دستورهایی را که خانوار از قبل دارد، به همراه ترجیحات، برای مدل بفرستید («ماهی نه، یک شب گیاهی، روزهای هفته سریع»).
2. یک پاسخ ساختاریافته بخواهید (فهرست شناسه‌های دستور برای هر وعده)، و با کد عادی بررسی کنید که هر شناسه وجود دارد.
3. هرگز به مدل برای آلرژی اعتماد نکنید. دستورهایی که حاوی یک آلرژن فهرست‌شده هستند را هم قبل و هم بعد از مرحله‌ی هوش مصنوعی با کد ساده فیلتر کنید.
4. کلید API را روی سرور نگه دارید و تعداد دفعاتی که هر کاربر می‌تواند آن را فراخوانی کند محدود کنید.

برای دیدن اینکه این کار چطور وصل می‌شود، چطور امکانات هوش مصنوعی را به اپلیکیشن اضافه کنیم را ببینید.

نمونه‌ی پرامپت اولیه

یک اپ وب برنامه‌ریز غذا برای خانواده‌ام بساز که اول برای گوشی طراحی شده باشد. یک کتابخانه‌ی مشترک دستور داریم: هر دستور عنوان، عکس، تعداد نفرات، برچسب‌ها، مراحل دارد و موادش به‌صورت ردیف‌های جدا با مقدار، واحد و نام ذخیره می‌شوند. صفحه‌ی اصلی یک نمای هفتگی (شروع از دوشنبه) با وعده‌های صبحانه، ناهار و شام برای هر روز است؛ می‌توانم وعده‌هایی را که استفاده نمی‌کنیم پنهان کنم. دستور را با جست‌وجو به یک وعده اضافه می‌کنم، تعداد نفرات آن ورودی را تنظیم می‌کنم، یا متن آزادی مثل «بیرون غذا می‌خوریم» اضافه می‌کنم. می‌توانم یک وعده را «دو برابر بپز» علامت بزنم تا یک ورودی «باقی‌مانده» در روز دیگری ساخته شود که به لیست خرید اضافه نمی‌کند. لیست خرید از روی هفته ساخته می‌شود: بر اساس تعداد نفرات مقیاس می‌گیرد، مواد یکسان با واحد یکسان را ادغام می‌کند، اقلام انباری‌ای را که علامت زده‌ام رد می‌کند، بر اساس بخش فروشگاه گروه‌بندی می‌کند، و اجازه می‌دهد اقلام را تیک بزنم و اقلام دستی اضافه کنم. اعضای خانوار با لینک دعوت می‌پیوندند و همه‌چیز را به اشتراک می‌گذارند. ورود با ایمیل و رمز عبور و یک پایگاه داده. ده دستور نمونه بذار.

مراحل ساخت

1. نمای هفته با دستورهای نمونه. جابه‌جا کردن و گذاشتن دستورها روی گوشی سریع حس شود.
2. ساخت لیست خرید. یک هفته‌ی واقعی را برنامه‌ریزی کنید و لیست را با آنچه واقعاً می‌خرید مقایسه کنید. مقیاس‌دهی و ادغام را درست کنید.
3. اقلام انباری. اقلامی را که هرگز لازم نیست بخرید علامت بزنید.
4. باقی‌مانده و بیرون غذا خوردن. مطمئن شوید هیچ‌کدام به لیست خرید چیزی اضافه نمی‌کنند.
5. خانوارها و ورود. یک حساب دوم دعوت کنید و برنامه را از هر دو طرف ویرایش کنید. چطور ورود به اپلیکیشن را اضافه کنیم را ببینید.
6. تکرار یک هفته. «کپی هفته‌ی قبل» یک امکان کوچک است که مردم دائم استفاده می‌کنند.
7. دو هفته استفاده کنید. بعد تصمیم بگیرید تغذیه یا پیشنهادهای هوش مصنوعی ارزش اضافه شدن دارند یا نه.
8. نصبش کنید. به صفحه‌ی اصلی گوشی اضافه‌اش کنید؛ چطور یک اپ وب سازگار با موبایل بسازیم را ببینید.

اشتباهات رایج

• مواد به‌صورت متن. بدون مواد ساختاریافته، لیست خرید خودکاری وجود ندارد.
• ادغام بیش از حد واحدها. حدس زدن اینکه «یک دسته جعفری» معادل «۳۰ گرم» است، لیست‌های غلط می‌سازد. واحدهای متفاوت را جدا نگه دارید.
• نادیده گرفتن تعداد نفرات. لیستی که تعداد نفرات برنامه‌ریزی‌شده را نادیده بگیرد، دو برابر یا نصف می‌خرد.
• سپردن آلرژی به هوش مصنوعی. آلرژن‌ها باید هر بار با کد ساده فیلتر شوند.
• تغذیه‌ای که دقیق نشان داده شود. جمع‌ها را تخمین برچسب بزنید و منبعشان را نام ببرید.
• نبود لیست آفلاین. سیگنال در فروشگاه اغلب ضعیف است. دست‌کم لیست پس از بارگذاری خوانا بماند و تیک‌ها گم نشوند.
• برنامه‌ریزی امکانات زیاد برای هفته‌ی اول. یک برنامه و یک لیست که کار می‌کنند، بهتر از ده ضمیمه‌ی نیمه‌کاره است.

وقتی یک برنامه‌ریز آماده بهتر است

بسیاری از اپ‌های برنامه‌ریزی غذا از قبل دستورها را از وب‌سایت‌ها وارد می‌کنند، لیست می‌سازند و در بعضی کشورها با سرویس‌های تحویل خواربار همگام می‌شوند. اگر می‌خواهید با کمترین زحمت غذاهای خودتان را برنامه‌ریزی کنید، چند تا را امتحان کنید پیش از ساختن.

اپ اختصاصی را وقتی بسازید که خانوار شما قواعدی دارد که آن اپ‌ها پوشش نمی‌دهند، وقتی می‌خواهید برنامه‌ریز از مجموعه‌ی دستور و ساختار خودتان استفاده کند، یا وقتی برای یک گروه خاص می‌سازید — کسب‌وکار آماده‌سازی وعده‌های غذایی که برای مشتری برنامه می‌ریزد، تغذیه‌کاری که برنامه به اشتراک می‌گذارد، یک خانه‌ی سالمندان یا یک تیم ورزشی. همچنین پروژه‌ی شخصی رضایت‌بخشی است؛ ایده‌های بیشتر در ایده‌های پروژه‌ی جانبی که با هوش مصنوعی می‌شود ساخت.

ساختن با Mythex

Mythex برنامه‌ریزهای غذا را به‌عنوان اپ وب می‌سازد: برنامه را در گفتگو توصیف می‌کنید، نمای هفته را در قاب اندازه‌ی گوشی پیش‌نمایش زنده امتحان می‌کنید، و آن را منتشر می‌کنید تا خانواده‌تان بتواند روی صفحه‌ی اصلی گوشی‌هایشان اضافه‌اش کند. وقتی اپ به آن نیاز دارد، یک پایگاه داده‌ی Postgres اختصاصی اضافه می‌کند و برای عکس‌های دستورها فضای ذخیره‌سازی فایل. ورود خانوار با روش خودتان انجام می‌شود و عامل آن را وصل می‌کند. برای پیشنهادهای هوش مصنوعی، کلید API یک ارائه‌دهنده‌ی هوش مصنوعی را می‌آورید و به‌عنوان راز پروژه ذخیره می‌کنید؛ دستور پخت افزودن هوش مصنوعی به اپ مراحل را توضیح می‌دهد. در طرح Pro، Mythex می‌تواند آن را به‌عنوان اپ اندروید و آیفون بسته‌بندی کند که به تست داخلی Google Play و TestFlight فرستاده می‌شود.

پرسش‌ها