Zapier vs Make: ceny, limity i który wybrać w 2026

Wybierz Zapiera, jeśli chcesz najszybszej konfiguracji, najszerszego katalogu aplikacji (ponad 9000) i prostych, krok po kroku automatyzacji, które każdy w zespole może przeczytać. Wybierz Make, jeśli twoje przepływy się rozgałęziają, zapętlają lub przenoszą dużo danych, i chcesz niższej ceny za uruchomienie: stan na październik 2026 plan Core Make kosztuje 9 USD miesięcznie przy rozliczeniu rocznym za 10 000 kredytów, a 10 000 zadań w planie Professional Zapiera to 129 USD miesięcznie przy rozliczeniu rocznym. Haczyk polega na tym, że zadanie Zapiera i kredyt Make to nie ta sama jednostka, więc rzeczywista różnica zależy od tego, jak zbudowane są twoje przepływy.

Jeśli rozważasz również n8n, Power Automate lub IFTTT, zobacz nasze szersze porównanie alternatyw dla Zapiera. Ten przewodnik idzie głębiej tylko w te dwa narzędzia.

Zapier vs Make w skrócie

Wszystkie dane pochodzą ze stron z cennikiem dostawców, stan na październik 2026: cennik Zapiera i cennik Make.

Jak porównywaliśmy

Przeczytaliśmy stronę cennika każdego dostawcy, tabelę porównania planów i FAQ dotyczące cen w październiku 2026 i porównaliśmy to, co podają. Nie przeprowadziliśmy praktycznego benchmarku. Obie firmy publikują wiele poziomów cenowych; podajemy poziom wejściowy i poziom najbliższy 10 000 jednostek, żebyś zobaczył kształt cennika. Zapier podaje ceny w dolarach amerykańskich; Make podawał ceny w dolarach dla rozliczenia rocznego i zaznacza, że płatność miesięczna kosztuje więcej. Pominęliśmy to, czego nie udało się potwierdzić na stronach dostawców, na przykład opcje rezydencji danych.

Zadania kontra kredyty: co się naprawdę liczy

To ta część decyduje o rachunku, i tu większość porównań się myli.

Co liczy Zapier

Według strony cennika Zapiera zadanie jest zużywane, gdy Zapier pomyślnie wykona jednostkę pracy:

• Każdy standardowy krok akcji zużywa 1 zadanie.
• Wyzwalacze się nie liczą. Nie liczy się też odpytywanie o nowe dane.
• Wbudowane narzędzia się nie liczą: Formatter, Paths, Filter, Delay, Looping, Sub-Zap, Digest, Storage, Tables i Forms.
• Nieudane akcje się nie liczą.
• Każde wywołanie narzędzia Zapier MCP zużywa 2 zadania, a kroki AI by Zapier są wyceniane według poziomu modelu.

Co liczy Make

Według FAQ Make o cenach kredyt jest zużywany za każdym razem, gdy moduł wykonuje akcję. Większość akcji zużywa 1 kredyt; niektóre funkcje AI korzystające z AI Provider Make mogą zużywać więcej. Liczy się między innymi:

• odczyt danych z aplikacji lub webhooka (więc wyzwalacz się liczy);
• wyszukiwanie, tworzenie, aktualizowanie i usuwanie danych;
• przekształcanie danych wbudowanymi narzędziami, agregowanie i iterowanie.

Nie liczą się: routery i moduły obsługi błędów.

Przykład

Załóżmy, że przepływ uruchamia się 1000 razy miesięcznie. Zaczyna się od nowego zgłoszenia z formularza, formatuje imię, sprawdza warunek, a potem tworzy kontakt w CRM i wysyła wiadomość na Slacku.

• W Zapierze: wyzwalacz, formatter i filtr są bezpłatne. Dwie akcje zużywają 2 zadania na uruchomienie, czyli 2000 zadań miesięcznie. To poziom 2000 zadań w planie Professional Zapiera za 49 USD miesięcznie przy rozliczeniu rocznym.
• W Make: wyzwalacz, krok formatowania i dwie akcje zużywają każdy kredyt (filtr znajduje się na ścieżce, która się nie liczy). To około 4000 kredytów miesięcznie, mieści się w 10 000 kredytów planu Core Make za 9 USD miesięcznie przy rozliczeniu rocznym.

Make zużywa więc więcej jednostek dla tego samego przepływu, ale każda jednostka jest znacznie tańsza. Przy większości przepływów Make i tak wychodzi taniej. Różnica się zmniejsza przy krótkich Zapach, które korzystają z darmowych wbudowanych narzędzi Zapiera, i rośnie przy długich przepływach z wieloma akcjami.

Gdy zabraknie

• Zapier: jeśli włączone jest płatne doładowanie zadań, praca trwa dalej, a dodatkowe zadania kosztują 1,25x stawki podstawowej przy planach rocznych lub 2,5x przy miesięcznych, do 3x limitu zadań planu. Gdy jest wyłączone, Zapy zatrzymują się na limicie.
• Make: scenariusze zatrzymują się, dopóki nie dokupisz kredytów. Przychodzące webhooki ustawiają się w kolejce do rozmiaru kolejki, a scenariusze odpytywania wracają od ostatniego udanego uruchomienia. Kredyty możesz dokupić w pakietach albo włączyć automatyczny zakup w Core, Pro i Teams. Make mówi, że niewykorzystane kredyty wygasają na koniec okresu.

Budowanie przepływów: lista kontra płótno

Zapier pokazuje Zap jako pionową listę: wyzwalacz, potem krok, potem kolejny krok. Rozgałęzienia dodaje się przez Paths, które dzielą Zap na osobne trasy. Łatwo go czytać i trudno się w nim zgubić, dlatego zespoły bez technicznego zaplecza szybko go przyjmują. Zapier ma też Copilot, pomocnika AI, który tworzy Zapy na podstawie opisu (z dziennym limitem wiadomości w planie Free).

Make pokazuje scenariusz jako płótno połączonych dymków. Router dzieli przepływ na dowolnie wiele tras, każda z własnym filtrem. Iteratory i agregatory pozwalają zapętlić listę (na przykład pozycje zamówienia) i połączyć wyniki. Podczas testowego uruchomienia widzisz, jak dane przepływają przez każdy moduł. Ta widoczność to największa zaleta Make przy złożonej logice, i zarazem powód, dla którego trzeba dłużej się go uczyć.

Kroki kodu

• Zapier: Code by Zapier zawiera 1 sekundę czasu wykonania na krok w Free, 30 sekund w Professional i Team, a 2 minuty w Enterprise. Dodatkowy czas wykonania jest rozliczany w blokach po 30 sekund, po 1 zadaniu każdy.
• Make: aplikacja Make Code uruchamia JavaScript lub Python. Nie jest dostępna w Free; w płatnych planach kosztuje 2 kredyty na sekundę czasu wykonania. Własne funkcje JavaScript to funkcja Enterprise.

Harmonogramy i szybkość

Jak często przepływ sprawdza nowe dane, ma znaczenie przy wszystkim, co wrażliwe na czas.

• Zapier odpytuje co 15 minut w Free, co 2 minuty w Professional i co minutę w Team i Enterprise. Wyzwalacze oparte na webhookach uruchamiają się, gdy inna aplikacja wyśle dane.
• Make pozwala uruchamiać zaplanowane scenariusze co 15 minut najczęściej w Free, a w dowolnym płatnym planie nawet co minutę. Pro i wyższe plany dostają priorytetowe wykonywanie w godzinach szczytu.

Make ustawia też maksymalny czas uruchomienia dla każdego wykonania: 5 minut w Free i 40 minut w planach płatnych. Zapier nie podaje na stronie cennika porównywalnego limitu.

Obsługa błędów i debugowanie

Zapier oferuje Autoreplay (automatyczne ponowienia) i dostosowywane ustawienia błędów od Professional, a także ochronę przed zalaniem danymi, która wstrzymuje Zap, gdy napłynie nietypowo dużo danych. Historia wersji jest przechowywana przez 1 miesiąc w Professional, 6 miesięcy w Team i rok w Enterprise.

Make daje moduły obsługi błędów, które umieszczasz na płótnie: Resume (kontynuuj z wartością zastępczą), Ignore, Break (zapisz uruchomienie jako niekompletne, by ponowić je później), Rollback i Commit. Nie zużywają kredytów. Logi wykonań są przechowywane przez 7 dni w Free, 30 dni w planach płatnych i 60 dni w Enterprise, z wyszukiwaniem pełnotekstowym od Pro.

Jeśli potrzebujesz precyzyjnej kontroli nad tym, co się dzieje, gdy jeden krok zawiedzie, model Make jest bardziej elastyczny. Jeśli chcesz rozsądnych ponowień bez zastanawiania się, Autoreplay Zapiera jest prostszy.

Funkcje AI

Oba narzędzia mocno przeszły w stronę AI i oba wymieniają te funkcje na swoich stronach cennikowych, stan na październik 2026:

• Zapier: Copilot do budowania Zapów, kroki AI by Zapier (wyceniane według poziomu modelu), Zapier Agents jako dodatek (Free zawiera 400 działań agentów miesięcznie; działania agentów nie zużywają puli zadań), serwer MCP oraz Tables z polami AI w płatnych planach.
• Make: Maia, asystent, który buduje scenariusze w rozmowie, Make AI Agents (beta), zestaw narzędzi AI, wydobywanie treści AI, wyszukiwanie w sieci AI (beta) i serwer MCP, wszystko dostępne w każdym planie. Możesz korzystać z AI Provider Make lub z własnego klucza do modelu.

Zespoły i współpraca

To niedoceniana różnica. Zapier Professional to pojedyncze miejsce; wspólne przestrzenie robocze zaczynają się w planie Team za 69 USD miesięcznie przy rozliczeniu rocznym, który zawiera 25 miejsc. Make pozwala na nieograniczoną liczbę użytkowników w każdym planie, z rolami zespołowymi i wspólnymi szablonami scenariuszy w Teams (29 USD miesięcznie przy rozliczeniu rocznym przy 10 000 kredytów). Dla małego zespołu, który dzieli automatyzacje, Make jest znacznie tańszy, jeśli chcesz mieć w nim wszystkich.

Kto powinien wybrać co

Wybierz Zapiera, jeśli:

• potrzebujesz aplikacji, którą łączy tylko Zapier. Sprawdź oba katalogi przed decyzją;
• twoje automatyzacje są w większości krótkie: jeden wyzwalacz, od jednej do trzech akcji;
• automatyzacje będą budować i utrzymywać osoby nietechniczne;
• chcesz Zapier Tables i Forms jako lekką bazę danych i warstwę formularzy obok Zapów.

Wybierz Make, jeśli:

• twoje przepływy się rozgałęziają, zapętlają po listach lub mocno przekształcają dane;
• masz dużą liczbę uruchomień, a cena za uruchomienie ma znaczenie;
• kilka osób potrzebuje dostępu bez płacenia za każde miejsce;
• chcesz szczegółowych logów uruchomień i jawnych tras błędów.

Gdy żadne z nich nie jest właściwym narzędziem

Oba narzędzia to klej między aplikacjami. Jeśli jeden przepływ stał się rdzeniem twojej firmy, na przykład przyjmowanie zamówienia, stosowanie własnych reguł cenowych, zapisywanie go i powiadamianie personelu, może być taniej i pewniej zbudować go jako małą aplikację. Mythex buduje aplikacje webowe w rozmowie z AI, z bazą danych, gdy aplikacja jej potrzebuje, a publikujesz pod adresem URL jednym kliknięciem. Twoja aplikacja może odbierać webhooki bezpośrednio z Stripe lub z narzędzia do formularzy. Kompromis jest realny: nie dostajesz gotowego katalogu konektorów, a każda integracja to kod wywołujący API danej usługi. Zostaw Zapiera lub Make do drobnych automatyzacji, a własny kod buduj tylko dla jednego lub dwóch najważniejszych przepływów. Nasz przewodnik jak zastąpić drogie SaaS własnym narzędziem opisuje, kiedy taka wymiana się opłaca.

Werdykt

Zapier to łatwiejsze narzędzie z większą liczbą aplikacji, a jego darmowe wbudowane kroki sprawiają, że krótkie Zapy są tańsze, niż się wydaje. Make to lepsza wartość za złożone lub duże przepływy, daje rozgałęzienia i nieograniczoną liczbę użytkowników w każdym planie oraz oferuje dokładniejszą obsługę błędów. Zanim wybierzesz, wypisz pięć najbardziej obciążających przepływów, policz akcje w każdym i wyceń je na obu stronach, używając zasad liczenia opisanych powyżej.

Pytania