Zapier در برابر Make: قیمت، محدودیت‌ها و انتخاب درست در ۲۰۲۶

Zapier را انتخاب کنید اگر می‌خواهید سریع‌ترین راه‌اندازی، گسترده‌ترین کاتالوگ اپلیکیشن (۹,۰۰۰+) و اتوماسیون‌های ساده مرحله‌به‌مرحله‌ای که هر کسی در تیم بتواند بخواند را داشته باشید. Make را انتخاب کنید اگر گردش‌کارهایتان شاخه‌بندی، حلقه یا جابه‌جایی زیاد داده دارند و یک قیمت کمتر برای هر اجرا می‌خواهید: از اکتبر ۲۰۲۶، طرح Core از Make ماهی ۹ دلار با پرداخت سالانه برای ۱۰,۰۰۰ اعتبار است، در حالی که ۱۰,۰۰۰ تسک در طرح Professional از Zapier ماهی ۱۲۹ دلار با پرداخت سالانه است. نکته این است که یک تسک Zapier و یک اعتبار Make واحدهای یکسانی نیستند، پس فاصله واقعی به ساختار گردش‌کارهای شما بستگی دارد.

اگر n8n، Power Automate یا IFTTT را هم در نظر دارید، مقایسه گسترده‌ترمان را ببینید: جایگزین‌های Zapier. این راهنما فقط به همین دو می‌پردازد.

Zapier در برابر Make در یک نگاه

همه ارقام از صفحات قیمت خود فروشندگان از اکتبر ۲۰۲۶ هستند: قیمت Zapier و قیمت Make.

نحوه مقایسه ما

صفحه قیمت، جدول مقایسه طرح‌ها و سؤالات متداول قیمت‌گذاری هر فروشنده را در اکتبر ۲۰۲۶ خواندیم و آنچه اعلام کرده‌اند را مقایسه کردیم. بنچمارک عملی اجرا نکردیم. هر دو محصول سطوح قیمتی متعدد منتشر می‌کنند؛ ما سطح ورودی و سطحی نزدیک به ۱۰,۰۰۰ واحد را آورده‌ایم تا شکل قیمت‌گذاری دیده شود. Zapier قیمت‌ها را به دلار آمریکا فهرست می‌کند؛ قیمت‌های Make برای صورتحساب سالانه به دلار آمریکا نشان داده شده‌اند و Make می‌گوید صورتحساب ماهانه گران‌تر است. هر چیزی که نتوانستیم روی سایت خود فروشندگان تأیید کنیم، مثل گزینه‌های محل نگهداری داده، کنار گذاشته شده است.

تسک در برابر اعتبار: واقعاً چه چیزی شمرده می‌شود

این بخشی است که صورتحساب شما را تعیین می‌کند و جایی است که بیشتر مقایسه‌ها اشتباه می‌کنند.

Zapier چه چیزی را می‌شمارد

طبق صفحه قیمت Zapier، یک تسک وقتی مصرف می‌شود که Zapier یک واحد کار را با موفقیت کامل کند:

• هر مرحله عمل استاندارد ۱ تسک مصرف می‌کند.
• تریگرها نمی‌شمارند. پرس‌وجو برای داده جدید هم نمی‌شمارد.
• ابزارهای داخلی نمی‌شمارند: Formatter، Paths، Filter، Delay، Looping، Sub-Zap، Digest، Storage، Tables و Forms.
• عمل‌های ناموفق نمی‌شمارند.
• هر فراخوانی ابزار MCP در Zapier دو تسک مصرف می‌کند، و مراحل AI by Zapier بر اساس سطح مدل قیمت‌گذاری می‌شوند.

Make چه چیزی را می‌شمارد

طبق FAQ قیمت‌گذاری Make، یک اعتبار هر بار که یک ماژول عملی انجام می‌دهد مصرف می‌شود. بیشتر عمل‌ها ۱ اعتبار مصرف می‌کنند؛ برخی امکانات هوش مصنوعی که از AI Provider مربوط به Make استفاده می‌کنند ممکن است بیشتر مصرف کنند. مواردی که می‌شمارند:

• خواندن داده از یک اپلیکیشن یا وب‌هوک (پس تریگر هم می‌شمارد).
• جست‌وجو، ایجاد، به‌روزرسانی و حذف داده.
• تبدیل داده با ابزارهای داخلی، تجمیع و تکرار.

مواردی که نمی‌شمارند: روترها و ماژول‌های مدیریت خطا.

یک مثال عملی

فرض کنید یک گردش‌کار ماهی ۱,۰۰۰ بار اجرا می‌شود. با ارسال جدید فرم شروع می‌شود، نام را قالب‌بندی می‌کند، یک شرط را بررسی می‌کند، سپس یک مخاطب CRM می‌سازد و یک پیام Slack می‌فرستد.

• روی Zapier: تریگر، قالب‌بند و فیلتر رایگان هستند. دو عمل در هر اجرا ۲ تسک مصرف می‌کنند، پس ۲,۰۰۰ تسک در ماه. این طرح Professional با ۲,۰۰۰ تسک و ۴۹ دلار در ماه با پرداخت سالانه است.
• روی Make: تریگر، مرحله قالب‌بندی و دو عمل هر کدام یک اعتبار مصرف می‌کنند (فیلتر روی یک مسیر قرار دارد که شمرده نمی‌شود). این حدود ۴,۰۰۰ اعتبار در ماه است که در ۱۰,۰۰۰ اعتبار Make Core با ۹ دلار در ماه با پرداخت سالانه جا می‌گیرد.

پس Make برای همان گردش‌کار واحدهای بیشتری مصرف می‌کند، اما هر واحد بسیار ارزان‌تر است. برای بیشتر گردش‌کارها Make همچنان ارزان‌تر درمی‌آید. فاصله برای Zapهای کوتاه که به ابزارهای داخلی رایگان Zapier تکیه دارند کم می‌شود و برای گردش‌کارهای بلند با عمل‌های زیاد بیشتر می‌شود.

اتمام اعتبار

• Zapier: وقتی پرداخت به‌ازای تسک روشن باشد، کار ادامه پیدا می‌کند و تسک‌های اضافه ۱.۲۵ برابر نرخ پایه در طرح‌های سالانه یا ۲.۵ برابر در طرح‌های ماهانه هزینه دارند، تا ۳ برابر تسک‌های طرح شما. اگر خاموش باشد، Zaps در حد مجاز متوقف می‌شوند.
• Make: سناریوها تا افزودن اعتبار متوقف می‌مانند. وب‌هوک‌های ورودی تا اندازه صف شما در صف می‌مانند و سناریوهای پرسشی از آخرین اجرای موفق ادامه می‌دهند. می‌توانید اعتبار اضافی را در بسته‌ها بخرید یا خرید خودکار را روی Core، Pro و Teams روشن کنید. Make می‌گوید اعتبارهای استفاده‌نشده در پایان دوره منقضی می‌شوند.

ساخت گردش‌کارها: فهرست در برابر بوم

Zapier یک Zap را به‌صورت فهرست عمودی نشان می‌دهد: تریگر، سپس مرحله، سپس مرحله. شاخه‌ها با Paths اضافه می‌شوند که Zap را به مسیرهای جداگانه تقسیم می‌کند. خواندنش آسان است و گم شدن در آن سخت، و به همین دلیل تیم‌های غیرفنی سریع آن را می‌پذیرند. Zapier همچنین Copilot را دارد، یک دستیار هوش مصنوعی که Zapها را از یک توضیح پیش‌نویس می‌کند (با محدودیت پیام روزانه در Free).

Make یک سناریو را به‌صورت بومی از حباب‌های متصل نشان می‌دهد. یک روتر جریان را به هر تعداد مسیر که بخواهید تقسیم می‌کند، و هر کدام فیلتر خودش را دارد. Iterators و Aggregators به شما امکان می‌دهند روی یک فهرست حلقه بزنید (مثلاً اقلام یک سفارش) و نتایج را ترکیب کنید. وقتی یک اجرای آزمایشی می‌گیرید می‌توانید داده را در هر ماژول ببینید. این شفافیت بزرگ‌ترین نقطه قوت Make برای منطق پیچیده است و دلیل اینکه یادگیری‌اش بیشتر طول می‌کشد.

مراحل کد

• Zapier: Code by Zapier در طرح Free برای هر مرحله ۱ ثانیه زمان اجرا دارد، در Professional و Team ۳۰ ثانیه و در Enterprise ۲ دقیقه. زمان اضافه در بلوک‌های ۳۰ ثانیه‌ای با ۱ تسک برای هر بلوک محاسبه می‌شود.
• Make: اپلیکیشن Make Code جاوااسکریپت یا پایتون اجرا می‌کند. در Free نیست؛ در طرح‌های پولی به‌ازای هر ثانیه زمان اجرا ۲ اعتبار هزینه دارد. توابع جاوااسکریپت سفارشی یک امکان Enterprise است.

زمان‌بندی و سرعت

اینکه یک گردش‌کار هر چند وقت یک بار برای داده جدید بررسی کند، برای هر چیزی که به زمان حساس است اهمیت دارد.

• Zapier در Free هر ۱۵ دقیقه، در Professional هر ۲ دقیقه و در Team و Enterprise هر دقیقه پرس‌وجو می‌کند. تریگرهای مبتنی بر وب‌هوک وقتی اپلیکیشن دیگر داده بفرستد اجرا می‌شوند.
• Make اجازه می‌دهد سناریوهای زمان‌بندی‌شده در Free حداکثر هر ۱۵ دقیقه اجرا شوند و در هر طرح پولی تا هر دقیقه. Pro و بالاتر در ساعات شلوغ اجرای اولویت‌دار دارند.

Make همچنین یک حداکثر زمان اجرا برای هر اجرا تعیین می‌کند: ۵ دقیقه در Free و ۴۰ دقیقه در طرح‌های پولی. Zapier در صفحه قیمتش محدودیت قابل مقایسه‌ای اعلام نمی‌کند.

مدیریت خطا و اشکال‌زدایی

Zapier از Professional به بعد Autoreplay (تلاش مجدد خودکار) و تنظیمات خطای سفارشی را ارائه می‌دهد، به‌علاوه محافظت در برابر سیل داده که یک Zap را وقتی حجم غیرعادی داده برسد متوقف می‌کند. تاریخچه نسخه در Professional یک ماه، در Team شش ماه و در Enterprise یک سال نگه‌داری می‌شود.

Make ماژول‌های مدیریت خطا را به شما می‌دهد که روی بوم قرار می‌دهید: Resume (ادامه با یک مقدار جایگزین)، Ignore، Break (ذخیره اجرا به‌عنوان ناتمام برای تلاش دوباره بعداً)، Rollback و Commit. این‌ها اعتبار مصرف نمی‌کنند. لاگ اجراها در Free هفت روز، در طرح‌های پولی ۳۰ روز و در Enterprise ۶۰ روز نگه‌داری می‌شود، با جست‌وجوی تمام‌متن لاگ از Pro.

اگر کنترل دقیق روی آنچه وقتی یک مرحله شکست می‌خورد اتفاق می‌افتد می‌خواهید، مدل Make انعطاف بیشتری دارد. اگر تلاش‌های مجدد معقول بدون فکر کردن می‌خواهید، Autoreplay در Zapier ساده‌تر است.

امکانات هوش مصنوعی

هر دو به‌شدت به سمت هوش مصنوعی رفته‌اند و هر دو این امکانات را از اکتبر ۲۰۲۶ در صفحات قیمت خود فهرست کرده‌اند:

• Zapier: Copilot برای ساخت Zap، مراحل AI by Zapier (بر اساس سطح مدل قیمت‌گذاری)، Zapier Agents به‌عنوان افزونه (Free شامل ۴۰۰ فعالیت عامل در ماه است؛ فعالیت عامل از استخر تسک شما کم نمی‌شود)، یک سرور MCP و Tables با فیلدهای هوش مصنوعی در طرح‌های پولی.
• Make: Maia، دستیاری که سناریوها را از طریق گفتگو می‌سازد، Make AI Agents (بتا)، یک جعبه‌ابزار هوش مصنوعی، استخراج محتوای هوش مصنوعی، جست‌وجوی وب با هوش مصنوعی (بتا) و یک سرور MCP، همه در هر طرح. می‌توانید از AI Provider مربوط به Make یا کلید مدل خودتان استفاده کنید.

تیم‌ها و همکاری

این تفاوتی است که کمتر به آن توجه می‌شود. Zapier Professional یک صندلی تکی است؛ فضاهای کاری مشترک از Team با ۶۹ دلار در ماه با پرداخت سالانه شروع می‌شوند که ۲۵ صندلی را شامل می‌شود. Make کاربران نامحدود را در همه طرح‌ها فهرست می‌کند، با نقش‌های تیمی و قالب‌های سناریوی مشترک در Teams (۲۹ دلار در ماه با پرداخت سالانه برای ۱۰,۰۰۰ اعتبار). برای تیم کوچکی که اتوماسیون‌ها را به اشتراک می‌گذارد، Make برای قرار دادن همه افراد بسیار ارزان‌تر است.

چه کسی کدام را انتخاب کند

Zapier را انتخاب کنید اگر:

• به اپلیکیشنی نیاز دارید که فقط Zapier آن را وصل می‌کند. قبل از تصمیم هر دو فهرست را بررسی کنید.
• اتوماسیون‌هایتان عمدتاً کوتاه‌اند: یک تریگر و یک تا سه عمل.
• افراد غیرفنی آن‌ها را می‌سازند و نگه می‌دارند.
• Zapier Tables و Forms را به‌عنوان یک لایه سبک پایگاه داده و فرم کنار Zapها می‌خواهید.

Make را انتخاب کنید اگر:

• گردش‌کارهایتان شاخه‌بندی می‌کنند، روی فهرست‌ها حلقه می‌زنند یا داده را زیاد تبدیل می‌کنند.
• حجم بالایی دارید و قیمت هر اجرا مهم است.
• چند نفر نیاز به دسترسی دارند بدون اینکه برای هر صندلی پول بدهند.
• لاگ‌های اجرای دقیق و مسیرهای خطای صریح می‌خواهید.

وقتی هیچ‌کدام ابزار درست نیست

هر دو ابزار چسب بین اپلیکیشن‌ها هستند. اگر یک گردش‌کار به قلب کسب‌وکارتان تبدیل شده باشد، مثلاً گرفتن یک سفارش، اعمال قیمت‌گذاری خودتان، ذخیره آن و اطلاع دادن به کارکنان، می‌تواند به‌عنوان یک اپلیکیشن کوچک مستقل ارزان‌تر و قابل‌اعتمادتر باشد. Mythex وب‌اپلیکیشن‌ها را از طریق گفتگو با هوش مصنوعی می‌سازد، با پایگاه داده وقتی اپلیکیشن به آن نیاز دارد، و می‌توانید با یک کلیک روی یک URL منتشرش کنید. اپلیکیشن شما می‌تواند مستقیماً وب‌هوک از Stripe یا یک ابزار فرم دریافت کند. معامله واقعی است: کتابخانه آماده‌ای از کانکتور ندارید و هر یکپارچه‌سازی کدی است که به API آن سرویس وصل می‌شود. Zapier یا Make را برای بخش دنباله‌دار اتوماسیون‌های کوچک نگه دارید و فقط یکی یا دو مورد مهم‌تر را به‌صورت اپلیکیشن بسازید. راهنمای ما درباره جایگزین کردن نرم‌افزار گران SaaS با ابزار خودتان توضیح می‌دهد کی این کار ارزش دارد.

نتیجه‌گیری

Zapier ابزار ساده‌تری است با اپلیکیشن بیشتر، و مراحل داخلی رایگانش Zapهای کوتاه را ارزان‌تر از آنچه به نظر می‌رسد می‌کند. Make برای گردش‌کارهای پیچیده یا با حجم بالا ارزش بهتری دارد، همه طرح‌ها را با شاخه‌بندی و کاربر نامحدود ارائه می‌دهد و مدیریت خطای دقیق‌تری دارد. پیش از انتخاب، پنج گردش‌کار پرکارتان را فهرست کنید، عمل‌های هر کدام را بشمارید و با قواعد شمارش بالا روی هر دو صفحه قیمت بسنجیدشان.

پرسش‌ها